HET MUSEUM
 

MUSEUM BISDOM VAN VLIET
Haastrecht
Het Museum

Museum Paulina Bisdom van Vliet is een woonhuis dat bij testament is bestemd tot museum door de laatste bewoonster Paulina Bisdom van Vliet in 1923. Haar vader Marcellus, die het huis in 1874-1877 had laten bouwen, bestemde een deel van de eerste verdieping voor zich zelf en een ander deel voor Paulina en haar echtgenoot Johan le Fèvre de Montigny. Paulina's echtgenoot volgde haar vader na diens overlijden op als burgemeester van Haastrecht waarna zij hun woonplaats Den Haag verlieten en het familiehuis betrokken (1877). Nadat ook haar echtgenoot was overleden (1881) woonde Paulina er alleen.

De inrichting is volledig afkomstig uit het bezit van de familie Bisdom van Vliet zodat duidelijk wordt welke kunst- en gebruiksvoorwerpen iemand van stand zo al om zich heen kon hebben. De meubels in allerlei neostijlen - ook wel 'genres' genoemd - waren destijds modern, maar Paulina had ook veel antiek om zich heen. De wijze waarop de voorwerpen zijn neergezet en opgehangen zijn niet veranderd sinds de bewoning. Paulina legde zich toe op het decoreren van de wanden met borden van Chinees porselein die zij in patronen ophing (bijvoorbeeld van een ster of een waaier), zoals in de late negentiende eeuw modieus was.

Het huis heeft een architectuur die typerend is voor de periode omstreeks 1875. Het werd gebouwd door de Haagse aannemer Theodorus Hooft samen met de plaatselijke timmerman Cornelis Straver. De voor- en zijgevels werden op de funderingen van het oude familiehuis gezet en de achtergevel kwam iets verder naar achteren, richting de Hollandse IJssel, maar nog vóór de rode beuk die daar in 1694 door de eerste Bisdom was neergezet.

Het huis is zeven vensters breed en heeft twee bouwlagen onder het dak. De gevel heeft een klassieke uitstraling door de gepleisterde hoekaccenten en benadrukking van de centrale, bekroonde ingangspartij en de geprononceerde kroonlijst met consoles en balustrade. Twee tuinvazen met agaves op het sierbalkon zijn karakteristiek voor het beeld dat refereert aan Franse en Italiaanse stadspaleizen. De indeling van het huis is af te lezen aan de gevelindeling, zoals dat toen gebruikelijk was. Beneden bevinden zich de woon- en dienstvertrekken en boven werd geslapen en gewerkt.

De fraai gedrapeerde gordijnen zorgen dat het felste zonlicht uit de vertrekken wordt geweerd. En ook de kunstverlichting is schaars. U ziet het interieur dan ook zoals een negentiende-eeuwer dat zag: in zeer gedempt licht en met mysterieuze donkere hoeken. De vertrekken werden in de tijd van Paulina uitsluitend verlicht door kaarslicht en een enkele olielamp. De peertjes die hier en daar onder het plafond zijn bevestigd dateren uit de eerste museumtijd, de jaren 1920.

Er is de laatste jaren behoorlijk geinvesteerd in onderhoud en restauratie van het museumgebouw en de collectie. Het bestuur van de Stichting Paulina Bisdom van Vliet liet niet alleen het dak en de gevels aanpakken, maar entameerde ook restauratieprojecten voor de klokken, de schilderijen en het interieurtextiel. Ook wordt de gehele museale collectie op professionele wijze geregistreerd en gefotografeerd.

Al met al komt de museale ervaring zeer dicht in de buurt van hoe het werkelijk moet zijn geweest om op bezoek te gaan bij een dame uit een plaatselijke regentenfamilie.

> Maak een rondgang door Museum Paulina Bisdom van Vliet
> Een mooi uitgegeven gids is beschikbaar

Maak een rondgang door
Museum Paulina Bisdom van Vliet